من در 23/10/1358  در تهران به دنيا آمدم. دو برادر به نامهای حامد و علی دارم که از خودم کوچکترند.

از دوران بچگی خاطرات خوبی دارم .ولی خوب خاطره خاصی از آن دوران ندارم که بخواهم اينجا برای شما بگويم . مثل تمامی بچه هایديگر بودم.  با اينکه من زياد درس نمی خواندم ولی وضع درسم هميشه خوب بود. در سال 76 در دبيرستان زاهد ديپلم گرفتم و همان سال در کنکور سراسری کشور شرکت کردم و در رشته مهندسی مواد دانشگاه صنعتی اصفهان قبول شدم. از اينکه اين رشته قبول شدم بسيار خوشحال شدم چون اين رشته را بسيار دوست داشتم ،از طرف ديگر هم دانشگاهی که قبول شده بودم خوب بود. در سال 81 هم در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه تهران قبول شدم. مهر 84 بود که بالاخره تونستم دفاع کنم.

بعد از اينکه به اصفهان رفتم در خوابگاهای دانشگاه ساکن شدم. اولين بار بود که تنها  و بدون خانواده ام زندگی می کردم. اوايل فکر می کردم که بايد سخت باشه ولی بعد ديدم که بسيار هم راحت هستم. رفتن به اين دانشگاه تجربه بسيار خوبی برای من بود.

من هميشه سعی کردم در زندگيم به هدفهايم برسم و می توانم بگويم که تا به حال به هرچی خواستم دست پيدا کردم.من استعداد زيادی در زمينه ورزش ، هنر ، تحصيل و کامپيوتر دارم. من هيچگاه به جهت وارد شدن در يك رشته مانند ورزش، رشته هاي ديگر را رها نكردم، بلكه همه آنها را با هم و در كنار هم مي خواستم. الان هم به اعتقاد خودم در زندگيم انسان موفقی هستم.

 هميشه بهترين تفريح برای من رفتن به مسافرت بوده. مخصوصاً به جاهايی که قبلاً نرفته باشم .مسافرت به اهواز ، بم ، کرمان  را من هيچ وقت فراموش نمی کنم.سفر به  اين شهرها برای شرکت در کنفرانسهای مختلف علمی بود و خاطرات زيادی برای من داشت.  بعد از اينکه تو بم زلزله شد و ارگ بم از بين رفت، انگار که خونه خودمد از دست داده بودم.  همچنين علاقه بسياری دارم به اينکه به شمال بروم. هميشه مسافرتهای شمال برای من خاطره انگيز بوده.